MC's Whispers

Whispering Silences

Ψάχνοντας τα αυτονόητα / Seeking the obvious

(English text follows)

idiottestΨάχνοντας τα αυτονόητα

Τις προάλλες περνούσα από μια πολυσύχναστη λεωφόρο. Μια νεαρή κοπέλα στεκόταν στην άκρη του πεζοδρομίου με ύφος κολυμβητή των 100 μέτρων ελεύθερο που περίμενε το καμπανάκι για να βουτήξει. Καθώς πέρασα από δίπλα της την άκουσα να μονολογεί «Καλά τώρα πώς θα περάσω;». Η διασταύρωση πεζών (με φανάρι) ήταν μόλις 100 μέτρα πιο κάτω.

Μια άλλη φορά ήμουνα πρώτη στη σειρά για ταξί. Μόλις είχαν φύγει δύο και περίμενα να έρθει μπροστά ο επόμενος για να μπω. Ξεπροβάλουν από πίσω μου δυο νεαροί και ατάραχοι πλησιάζουν το ταξί, έτοιμοι να χιμήξουν σαν την λεοπάρδαλη σε νεαρή αντιλόπη. Εγώ δεν κουνήθηκα. Ξάφνου γυρνάει ο ένας και με ρωτάει σχεδόν έκπληκτος «Θα το πάρεις εσύ;». Τώρα τι του λες; «Όχι, απλά στεκόμουν εδώ για τον καθαρό αέρα»;

Τέτοια παραδείγματα έχω κι άλλα πολλά. Και είμαι σίγουρη πως ο καθένας έχει τις δικές του περιπέτειες να διηγηθεί. Αυτό που όλα αυτά όμως σε κάνουν να αναρωτιέσαι είναι «πόσο δύσκολο είναι να σκέφτεσαι πια λογικά;».

Λένε ότι τα ευκόλως εννοούμενα παραλείποντα. Αλλά όχι πια. Γιατί αλήθεια, τί είναι ευκόλως εννοούμενο τη σήμερον ημέρα; Το να περπατήσεις λίγα μέτρα παραπάνω και να διασχίσεις με ασφάλεια την λεωφόρο παρά να κάθεσαι μισή ώρα στην άκρη υπολογίζοντας την φόρα και την ταχύτητα που θα πρέπει να λάβεις για να περάσεις δια μέσω διερχομένων αυτοκινήτων; Ή μήπως το να περιμένεις υπομονετικά τη σειρά σου αφού σαν κι εσένα άλλοι τόσοι βιάζονται;

Αν έστω μερικοί ακολουθούσαν την κοινή λογική, η ζωή μας θα ήταν πιο εύκολη. Θα υπήρχε καλύτερη οργάνωση, λιγότερα νεύρα, και σίγουρα καλύτερη συννενόηση. Για φαντάσου να ακολουθούσαν όλοι τους “κανόνες κοινής λογικής”. Θα ζούσαμε σε παράδεισο. Αλλά πού τέτοια τύχη. Χρειαζόμαστε περιπέτειες εμείς. Που θα διηγούμαστε μετά και θα γελάμε. Το πόσο μετά δεν ξέρω…

Ίσως να περιμένουμε πολλά απ´ τους άλλους. Αλλά στην ουσία περιμένουμε μόνο τα αυτονόητα. Μόνο που πια δεν είναι και τόσο αυτονόητα…

 

commonsense12345Seeking the obvious

The other day I was marching hastily on the sidewalk of a busy avenue. Cars were rushing past and you could feel the wind being pushed forcefully at you by these speeding vehicles. And then I saw her. A young girl remained frozen on the side of the pavement staring into the jungle of racing cars, as if she was expecting a starting gun to sound so she could dive in. As I was passing by her, I heard her say to herself “Now, how am I supposed to cross over?” The pedestrian crossing was only 100 meters away.

Another time I was first in line for a taxi. Two yellow cabs had just left with their passengers and I was now waiting for the next one to pull up so I could get in. Two young men sprung suddenly from behind me and carefreely moved in front, like a leopard attacking its victim. One of them turned round and surprised asked “Are you taking this one?” What did they expect me to say? “No, I’m just standing here to enjoy the fresh air?

I have many such examples. And I am sure many of you do too. Each of us has these sort of “adventures” to tell. Things that make you wonder “really, how hard is it to think logically nowadays?”

It is usually said that what is obvious may be left out. But apparently not anymore. Because, what truly is obvious nowadays? Walking a few more meters to safely cross a busy avenue rather than lurking for half an hour or more on the side, calculating the speed and boost required to cross amidst speeding cars? Or waiting patiently for your turn, as you are not the only one in a hurry?

But it is said that when you’re stupid you don’t know you’re stupid. It’s only hard for everyone else.

If only some people followed principles of common logic, our lives would be much easier. There would be better organization, less irritation, and certainly better communication. Imagine if everyone was equipped with ‘common sense’. We would be living in a heaven. But no. We need these adventures. Things that we will be later describing to others and laugh at them. Only I don’t know how much later that would be.

Maybe we’re expecting too much of others. But in essence we are only expecting the obvious. But maybe it is not so obvious after all…

Advertisements

Single Post Navigation

One thought on “Ψάχνοντας τα αυτονόητα / Seeking the obvious

  1. Pingback: A stone in the road | MC's Whispers

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: